هنوز اندر میان مشک آب است      هنوز آن طفل در دست رباب  است

هنوز عباس  علم  بر دوش دارد      خیال حمله چون مشتی سراب است

هنوز انگار در گرمای خورشید      بهمراه   نسیم   عطر   گلاب  است

هنوز   از   بوستان  سبز  احمد      علیِ اکبر   اینجا   در  رکاب  است

هنوزاوج حوادث درحجاب است      ببین  رخسارشان  زیر نقاب  است

 

 

 

هفتاد   و  دو  سرو   سبز   عاشورایی         یک  سفره پر از شقایق   صحراییی

حالی  بنگر  که هفت سینی  سرخ است         این سینه ی پر خون سر  عاشورایی

صحرا پر خون و دشت در دشت جنون         سر گشته  شده  غزل  شده   سودایی

در  سانحه ی   جنون  صحرا   مجنون         در خون شد و مانده خیمه ی  لیلایی

یک مرکب  بی سوار سیمین  بر و یال         بر  گشته   بدون   سید   و    مولایی

آن   دخترک   ساکت   و   آرام    هنوز        بنشسته   کنار   تا   مگر   باز   آیی

انگار   که  روشنای  این   شمع  برفت         در  تاب  و تب  سوز تو ای  شیدایی