که ایران چو باغی است خرم بهار      شکفته      همیشه     گل      کامکار

اگر   بفکنی  خیره   دیواره   باغ       چه باغ وچه دشت وچه دریا چه راغ

نگر   تا   که   دیوار   او   نفکنی       دل    و    پشت    ایرانیان    نشکنی

کز  آن  پس  بود  غارت  و تاختن      خروش    سواران    و    کین   آختن

زن  و   کودک  و  بوم    ایرانیان       به    اندیشه   بد   مَنِه     در     میان

همه  سر به سر دست نیکی  برید       جَهانِ   جَهان   را  به    بد    مسپرید

نخوانند    بر   ما   کسی    آفرین        چو  ویران  بود  بوم   ایران    زمین

دریغ است ایران که ویران   شود        کنام     پلنگان    و    شیران     شود

ز  ضحاک  شد تخت شاهی  تهی        سر   آمد   بر   او    روزگار    مهی

چنین است، کردگار گردان  سپهر        گهی   درد   پیش   آردت    گاه  مهر

به   کام   تو   گردد   سپهر   بلند        دلت    شاد    بادا      تنت    بی گزند

چنین روز،روزت فزون باد بخت        بد   اندیشگان   را   نگون  باد   بخت

بیا   تا   همه   دست  نیکی   بریم       جهانِ   جهان   را   به    بد    مسپریم

وزان  پس  بر آن  کس  کنید آفرین      که    از    داد    آباد     دارد     زمین

بسازید   و   از  داد   باشید    شاد       تن   آسان   و  از   کین  مگیرید   یاد

کسی  باشد  از بخت پیروز و شاد       که    باشد  همیشه   دلش   پر  ز  داد

 

تقدیم به آنان که دل در گرو جمهوری اسلامی ایران  این آب و خاک لاله خیز دارند و هرگز امام را و ارزشهای احیا شده ی وطن را که مرهون امام عزیز است از یاد نخواهند برد.