عمری تلمذ در محضر دین و علمای دین برای برخی حاصلی جز لقلقه زبان در بر نداشت امروز برخی که خود را به شدت اخلاق مدار میدانند و اذعان می کنند که معلم اخلاقند در اقداماتی کاملا غیر اخلاقی که جای شگفتی دارد به راحتی نوشیدن بک لیوان آب به نخستین شخصیت اجرائی مملکت اهانت میکنند و اگر بر حضرتشان خورده بگیرند به کلی مسئله مطرح شده از جانب خودشان را کتمان کرده و بیش از آن اینکه طلبکار شما نیز میشوند و شاکیانه از خود و  ارز و آبرویشان دفاع میکنند. گوئی این روز ها آبرو تنها برای یک گروه 21 یا در نهایت 30 نفری تعریف نشده است و دیگران صاحب این موهبتند باید به امثال آن معلم اخلاق که پای خویش را هم لب گور میبیند و چنین بی پروا سخن میراند گفت که حضرت استاد انسان ها به یک شکل آفریده شده اند و در بر خورداری از شاخصه های اخلاقی کسی بر دیگری برتری ندارد ارز و آبرو مقوله ای همگانی است لذا خود را تافته ی جدا بافته تصور کردن و برای خوش آمد عده ای گذشته ی خویش را نابود کردن عین بی اخلاقی است این را از نگارنده که در حد فقط پاس کردن یک درس اخلاق در دانشگاه به لحاظ علمی  چیز می داند بپذیرید کما اینکه حتی اگر همان یک کتاب را هم نخوانده بودم به قدر کفایت پای سخنان اهل فن و اساتید اخلاق در رسانه ها و منابر و غیره نشسته ام که توان تشخیص این مقوله را داشته باشم به هر روی باب بی اخلاقی چند گاهی است گشوده شده .پیش از این مثلی رایج بود و هست که میگفت:« هر چه بگندد نمکش می زنند، وای به روزی که بگنند نمک» کاری نکنید که این اندیشه در افکار عمومی تسری پیدا کند و عوام دچار سردرگمی و دودلی گردند این امر خصوصا از جانب ملبسین به لباس رسول الله امری سطحی نیست وموجبات بدبینی را در اذهان ملت ایجاد خواهد نمود حال قضاوت با وجدان های شریفتان.