بر اساس اخبار واصله مطلع شدیم که جناب مستطاب حضرت تشخیص مصلحت اینگونه صلاح دیده اند -در معیت اهل و عیال- که این جمعه جمیع مسلمین نماز گزار را مستفیض کرده اجلال جلوس نمایند وبا مملکت و مردم آن کنند که خواهند کرد از آنجا که دود دل مردم چندی پیش بر اساس پیش بینی چندی پیش تر ایشان فضای شهر ها را بیالود و به چشم وچار دلبندان وطن آسیب زد اکنون بیم آن میرود آن اندک مردم مشدد شده باشند و روز آدینه را به کام خلایق دود آلود تر نموده و در این غلظت کبود دود پرنده کوچک خوشوقتی خویش را در آسمان به صید بنشینند.کمان داران ایشان حاضر به یراق و جسورانه از اطراف و اکناف گرد هم آمده و برای رفتن به شکار گاه آدینه اسب خود داغ می زنند و شمشیر سیقل میدهند و پیکان تیر تیز میکنند. امید که تا آن روز آلت و عدت اصحاب ایشان نقصان پذیراد  و خدای عز و جل تمامی ایشان به راه صواب باز گرداناد و اگر قصد عدول ندارند سقط کناد و بدست دربان جهنم سپاراد فی الجمله پس این همه دعای خیر -که ما زبان در کاممان جز خیر نمی گردد -به اصل غرض باز میگردیم و آن آوردن دوبیت است از یکی از اعاظم دوبیتی سرای ایران زمین که ایشان را به تخلص «رخصت» بشناسند و خلایق را از اشعار وی بهره ها رسیده، الغرض حضرت ایشان مضمونی آفریدند بدین شرح:

هر    جمعه    نماز   عشق   بر  پا   گردد           خیل     همه   عاشقان  مهیا  گردد

این جمعه گمان کنم کمی مخدوش است           شاید  که  نصیب  شان  متکا  گردد

به هر روی حضرت ایشان لطف بسیار مبذول داشت و رخصت مستفاد شدن از این شعر را به ما عطا فرمود که ما نیز از اینجا دعای خیر حواله راه ایشان میکنیم اجرکم عندلله که ما را توان پرداخت صله نیست القصه خودم و شما را گرچه در مقامگاه موعظه نیستم پیشتر از آنکه آن حضرت جنت ویلا به تقوا بخواند به تقوا فرا میخوانم که در وجودحضرت ایشان تقوا به عنوان نمونه ای من باب رضای حق تعالی یافت نشده است. بیش از این سخن به دارزا نکشانیم و سر و چشم مخاطبان عزیز  را معطل نکنیم به خواندن این سطور از محضر گرامیان خواننده تقاضای دعای خیر مینمایم امید که خداوند ما را در راه راست قرار دهاد به منه و کرمه.